Stroopwafeltocht

Op 3 mei 2009 reden we met 29 liggers de Stroopwafeltocht.

Een geslaagde toertocht, waarvan een mooi verslag van één van de rijders:

Aangezien ik een groot liefhebber van baltsende futen ben en daarbij graag een stroopwafel lust reisde ik zondagmorgen af richting Gouda. Vanuit Leiden kon het haast niet missen of ergens zou ik futen zien. En de kans was groot om bij de uitgeschreven stroopwafeltocht ter plaatse zo’n koekie geserveerd te krijgen.
De route door het zuidhollands landschap ging uit het hoofd. Je kunt op vele manieren van Leiden naar Gouda rijden, alle routes zijn fraai. Ik ging maar een beetje voor de kleinere wegjes. Het duurde niet lang tot de eerste fuut zijn opwachting maakte. En ook de ganzen, eendjes, zwanen en ooievaars waren op deze zondagmorgen al vroeg uit de veren.
Vooral de kleinste meerkoetjes zijn dan onnoemlijk lelijk, overigens, zo zonder veren.
Rond half elf in Gouda werden we in de keet van inschrijving allerhartelijkst ontvangen met koffie en Stroopwafels! Jawel! En deze waren wel Heel Erg Lekkerrr… De doelen bereikt besloot ik huiswaarts te keren om de middag nog een zinnige invulling te kunnen geven.
Dit besluit hield echter nauwelijks stand, aangezien er toch wel zeer sympathieke mensen aanschoven die allen graag wilden wachten totdat de intussen gestarte miezer klokslag 12 het luchtruim vrij zou geven.
Hetgeen geschiedde. Ik besloot al snel (een dag vol beslissingen) om gezellig mee te rijden met de toertocht, mede daar de Pino dan niet de enige tandem zou zijn. Overige tandembezitters hadden gekozen voor deelname per velomobiel, welke luxe toch. Bij de Waag hadden zich reeds wat liggers verscholen, wat de totale sliert bracht op een baron, 2 roeiers, een fuego, een mango, een versatile, nog een baron, een condor, een dubbele bingo titashock met allerlei fraaie naven en remmen, een greenmachine, hurri’s, onze tandem dus, nog wat tupperware, andere challenges, een 559 shockproof, een cruiser, en ach, nog meer ligfietsen. Ik zou zeggen: ik kreeg het helemaal warm van de opkomst, en intussen ook van de zon. Hoe Mooi! En ook kreeg ik het warm van het fietsen langs allerlei sloten met futen, en het aanzicht van de eerste rododendrons, en van de gezellige mensen.
Kortom, dat ik het warm kreeg.
Na een route zonder pech of onheil, waarin iedereen haar eigen tempo mocht rijden en er rustig werd gewacht om gezamenlijk weer een stukkie verder te gaan, namen we terug in Gouda afscheid van ongeveer de helft van de deelnemers. We aten een hamburger, want van warm hebben krijg je trek, en terug in de uitbouw van inschrijving testten we nog even
de lokale afhaalchinees. Wel, het betreft een lekkere chinees, die nog goed kan koken ook. En Snel! De basis om terug naar Leiden te rijden was goed, het zou toch nog zeker 30 km met pittige tegenwind worden.
Aldaar zo langzamerhand wel afgekoeld na de mooie dag was het goed in
slaap vallen. Allen bedankt voor het leuke initiatief, tot ziens op de
OpenBollenTocht!
Gerold -aardig bijgekleurd- Ormel

PS: Ook de OpenBollenTocht was volgens mij weer een succes.

Winter in aantocht

Hagel en sneeuwbuien slaan tegen de ramen en de thermometer steekt maar net boven het vriespunt uit. De warmte in huis nodigt meer dan de koude, glibberige paden buiten.
Ik heb me achter de computer genesteld en vind nu eindelijk tijd om belevenissen van de laatste maanden aan mijn blog toe te vertrouwen.

Na verslaglegging van de zomervakantie in Zweden en een korte aankondiging van de nieuwe vertrekdatum van de NSCR-expeditie (1 juni 2009) heb ik me al een tijdje stil gehouden. Conditie bouwen met fietsen en zwemmen en daarnaast werken vragen tijd en energie en het bloggen is er daardoor bij in geschoten.
Met de winterse taferelen buiten blik ik daarom nu terug op enkele mooie ligfietsavonturen.


In het laatste weekend van augustus heb ik samen met Petra, enkele andere liggers en vele wielrenners meegereden met de Ride for the Roses. Dit jaarlijks evenement ten gunste van de kankerbestrijding werd dit jaar op zondag 31 augustus gereden in Zeeland. Ons besluit mee te rijden namen wij echter pas de vrijdagavond er voor. Met wat speurwerk op internet, rondbellen en enig geluk konden we toch nog twee startkaarten bemachtigen. Op zondagochtend ging de wekker om 5.30 uur. De fietsen stonden al vanaf zaterdagavond in de auto (even geen Quest, maar Fujin en Hurri) en wij waren na een ontbijt snel op pad. Om de startkaarten op te halen moesten we om half acht in Goes zijn. Na bij twee adressen een kaart te hebben gekocht, vonden we even rust bij de startplaats in de Zeelandhallen. Een kop koffie en veel geduld verdreven de wachttijd tot de start. In comité met enkele andere liggers hebben we de 100 km tocht gereden. Een unieke belevenis om met 8000 fietsers over afgezette snelwegen te mogen rijden. Het tempo lag weliswaar hoog, maar in de menigte konden we goed meekomen. Met veel plezier denken wij terug aan de gehele entourage, de temperatuur van zo’n 28 graden en ultieme windstilte.


In het eerste weekend van oktober hebben wij ons eerste Herfsttreffen beleefd. Dit ligfietsevenement in Huizen is een gezellig samenkomen van liggers uit het hele land.
Op vrijdag zijn we met z’n drieën naar het kampterrein met blokhutten gefietst. De verhalen over Marcel en zijn onfortuinlijke terugreis vanuit Giessen drukten een stempel op de middag. ’s Avonds hadden we gezellig een BBQ-en en wisselden we sterke en slappe verhalen over (uiteraard) ligfietsen uit. Op zaterdag een rustige tocht en een heerlijke wrap-maaltijd bij terugkomst. Daarna natuurlijk nog vele gezellige uurtjes.
Op zondagmorgen weer naar huis. Petra en Ries tot Hilversum i.v.m. regen en tegenwind. Jan (zaterdag gekomen)en ik gewoon tot Gouda door de regen. Zo’n Quest gaat toch niet in de trein en bovendien zit ik er aardig droog in. Al met al ondanks slechte voorspellingen twee dagen droog en één dag nat gereden en de kilometerteller weer 200 km doorgedraaid.


Eén weekend later volgde de Ballast-Nedam wielerronde vanuit het mooie Nijverdal.
Speciaal voor dit weekend heb ik de Quest gepoetst en opgepimpt met stickers.
Petra en ik hebben er daar ook maar weer een heel weekendje van gemaakt.
Dit keer met overnachtingen in de StayOkay te locatie Nijverdal - een aan te raden accommodatie!
Op vrijdag ben ik alleen van Gouda tot Apeldoorn gefietst. Na 100 km en 4 uur later stond ik op het tussenpunt en daar was Petra ook net aangekomen met de trein.
Na een lunch op het plein zijn we samen 50 km doorgereden naar de StayOkay.


De zaterdag heb ik met de Quest meegereden in de wielerronde. Een leuke ervaring zo tussen en achter al die wielrenners. En best flink aanpoten. Na elke bocht de Quest weer op 38 km/uur zetten gaat toch zwaarder dan met de racefiets. Maar goed eenmaal op snelheid is het freewheelen. Hoewel het toetje, de Holterberg, best ploeteren was. Omhoog met 6 km/uur en flink zweten bij een buitentemperatuur van (echt waar) 25 graden in oktober. Omlaag daarna haast vanzelf en met oplopende snelheid tot 70 km/uur echt kicken.
Uitgeput gedoucht en lekker veel gegeten in de jeugdherberg. En daarna vroeg te bed.
Op zondag de wekker om 7.10 uur. Ontwaken, inpakken, ontbijten, fietsen pakken en start van de terugreis. Petra wilde er nu helemaal voor gaan. Dus een hele dag fietsen door afwisselend landschap. Nijverdal naar Gouda is toch 150 km!
Totaal dat weekend 150 heen, 125 rond en 150 terug. Ofwel een mooie 425 km in drie dagen. Dat is voor herhaling vatbaar als training voor volgend jaar!


Na de belevenissen van voorstaande weekenden zijn de weken wat minder avontuurlijk verlopen. Een tochtje op de Fujin met Liever Liggend en enkele soloritten met de Quest noteren niet echt veel kilometers op de tellers.

Mijn voorbereidingen op de Noodzeeroute zet ik langzaam maar gestaag wel voort.
Na een dag spullen verzamelen en wegen, heb ik een paklijst met gewichten. De grote vraag is nu: wat mag mee en wat blijft thuis? Het totaalgewicht is nu namelijk nog veel te hoog, terwijl door mij gewenst notebook nog niet eens meegewogen is.
Op de Bike Motion beurs ben ik wezen snuffelen naar lichtgewicht equipement en ander handigheidjes. Banden, tassen, opbergbidons, etcetera… genoeg om nog uit te zoeken.
Van een enthousiast fietser en GPS liefhebber heb ik een bestand voor de GPS gekregen met de complete NSCR, inclusief vele campings langs de route. Dankbaar voor de vele uren werk die hij me bespaart, hoef ik nu alleen nog maar de route door te nemen en uit te zoeken hoe ik 51 tracks op sla in de GPSmap60CX of meeneem op een notebook.
Met Hans komt het overleg over de voorbereidingen inmiddels op gang. Werving van mederijders staat op een laag pitje. Vervent Quest-rijders zijn volgens mij allemaal op de hoogte van de expeditie, maar velen ontbreekt het aan vrije dagen voor de lange trip. Alleen Marcel staat nu op nominatie mee te rijden. Herstel van zijn kwetsuur, heropbouw van voldoende conditie en uiteraard vermeend gemis door Wendy (Petra is al aan het idee gewend, maar zal me ook best missen) staan hem nog in de weg. Hopelijk komt het allemaal goed en mogen Hans en ik hem verwelkomen in het team.
De winter zal het leren…………………

Liever Liggend en Cycle Vision in het nieuws

Ter promotie van diverse ligfietsactiviteiten heb ik getracht een leuk stuk te schrijven voor de krant. Vandaag heeft de AD Groene Hart mijn verhaal gepubliceert.



Helaas zijn enkele zinnen weggevallen. Zo benoemde ik in mijn originele tekst nog het gemak waarmee op de ligfiets grote afstanden zijn af te leggen en had ik een uitnodiging opgenomen voor Questrijders die volgend jaar mee willen rijden met de Noordzeeroute. De AD-redactie heeft echter door de tekst iets te redigeren het verhaal toch mooi, passend weergegeven.

Questen met Theo en Toni

Wervingacties via de agenda en de vraag/aanbod van ligfiets.net en de aankondiging op het ligfietsforum hebben twee aanmeldingen voor de 200 km tocht van Liever Liggend opgeleverd.
Met Cycle Vision voor de deur had deze tocht voor meer rijders interessant kunnen zijn als training, maar ook nu blijkt weer dat het bereiken van de juiste mensen niet meevalt.

Op de vroege zondagochtend komen Theo en Kees de straat in rijden. Na een bak koffie en een stroopwafel gaan we op pad voor onze monstertocht. Kees vergezelt ons op zijn bukracer tot de pont in Schoonhoven. Hij keert hier om aansluitend nog voor zijn triatlon te kunnen trainen, wij steken over. Aan de overzijde van de Lek vervolgen Theo en ik de route gezamenlijk. In mijn gepoetste geel blinkende body en met de EuroQuest in mijn spiegel steken we recht de polder door naar Gorinchem.


Pas over na de brug over de Merwede liggen er weer mooie, rustige wegen voor ons.
We zigzaggen door het Land van Altena tot de Bergse Maas. Langs het water komen we op een pad door een weiland waar de koeien nog net niet, maar hun uitwerpselen duidelijk wel aanwezig zijn. Bij de pont van Sprang / Capelle-Dussen steken we over en vervolgen onze route via Waspik, ’s Gravenmoer en Dongen naar Rijen. Na enkele korte stops onderweg meren we hier bij Toni aan voor een langer pauze en lekkere bak koffie.
Inmiddels zitten we op bijna 75 km en zouden nog 125 km gaan. Theo geeft aan dat het rijden hem toch wat zwaar valt en na korte overweging besluiten we de route iets in te korten. Leuk gevolg hiervan is dat Toni ons de mooie paden vanaf zijn basis kan laten zien. We gaan door de boswachterij Dorst en langs de Vrachelse heide richting Terheijde. In het dorp strijken we neer op terras van een fietscafé. Al de hele dag kijken we uit naar de appeltaart, maar ook hier vissen we achter het net. We drinken wel even iets en nuttigen uit nood toch maar iets anders. Na vertrek vanaf het terras komt Toni in aanvaring met een oude baas in een auto. De man is gepiekerd over de onbedoelde wegversperring van Toni en probeert zowaar door de Quest heen te rijden. Daadkrachtig inspringen van Theo voorkomt erger en met gemende gevoelens gaan we verder op pad richting Dordrecht. Om het voorval van ons af te zetten, besluiten we aangifte te doen. Dit lukt niet telefonisch en uiteindelijk slechts matig op het bureau in Dordrecht.


Met zijn drieën komen koersen we in Dort naar de Watertoren. En zowaar, eindelijk kunnen we ons verwennen met een goed stuk appeltaart. De afstand naar Gouda en Rijen is hiervandaan ongeveer gelijk. Toni zet de neus van zijn Quest richting de pont bij de Kop van ’t Land. Theo en ik richten ons op de etappe naar de pont bij Bergambacht en onderweg spotten we nog een ooievaar op de kerk van Graafstroom.


Na terug over de Lek te zijn, trappen we naar Gouda de laatste van de 165 kilometers. Petra ons verrast hier met een koud biertje en na een verfrissende douche met een kipmaaltijd. We praten nog wat na en regelen een slaapplek voor Theo. We blijken allebei de volgende dag vrij te zijn en besluiten al die avond om er nog een fietsdag aan vast te plakken.
Ook dit wordt weer een mooie tocht door polders en langs rivieren. Gezamenlijk meren we bij Theo thuis aan voor een pauze, waarna hij mij nog vergezeld tot Bunnik. Het weer is prachtig en ik rond vanaf Bunnik met ruime bocht met tocht af op 145 km. In plaats van de 200 km tocht, kom ik zo op 300 km. Twee heerlijke fietsdagen en een voor mij zeer respectabele prestatie.

Liever Liggend door Krimpenerwaard

Gestimuleerd door de zonnige perioden van afgelopen dagen kijk ik vanmorgen uit naar een leuke tocht met Liever Liggend.
De twee aankondigingen in de lokale kranten en een melding in de landelijke ligfietsagenda geven hoop op een respectabel aantal deelnemers.



Bij het openschuiven van de gordijnen blijkt de zon schuil te gaan achter een grote wolkenmassa. Tot koffietijd is het nog droog, maar tegen de tijd dat de fiets naar buiten kan voor de tocht valt er een lichte motregen.
Normaal gesproken rijd ik de clubtochten met de (open) Fujin om wendbaar tussen de andere rijders te zijn en om makkelijker gezellig naast elkaar te kunnen rijden voor een praatje. De spetters winnen echter vandaag en de Quest mag uit zijn hok. In zijn gesloten body ben ik perfect beschermd tegen de nattigheid en kan ik relaxed toeren.

Even voor twaalven begeef ik me naar de Waag voor de start. Daar blijken de weergoden van meer rijders gewonnen te hebben, slechts drie man sterk staan we klaar. Althans dat lijkt zo. Frans is in de laatste kilometer voor de start lek gereden en kan niet verder doordat helaas ook de buitenband aan flarden ligt. En bij Jan is het materiaal wel in orde, maar hij de neerslag lijkt hem tegen te houden. Inmiddels is wel de fotograaf van de krant verschenen om plaatjes voor de volgende editie te schieten. In opstelling voor het stadhuis wordt toch een mooi portret van ons drieën gemaakt. Wonderwel is het na de fotosessie droog en kunnen we toch met z’n tweeën op pad.
Onze route voert door de polder onder Stolwijk naar de pont bij Schoonhoven. Aan de overkant van de Lek duiken we de Krimpenerwaard in en fietsen over rustige wegen naar het westen. De meeste tijd is het hier breed genoeg om met Quest en roeifiets naast elkaar te rijden en dat maakt het des te gezelliger. Na 40 km landden we op het terras in Abbekes. We zijn dan vandaag slechts met twee, maar de traditie koffie met appeltaart te eten slaan we niet over. Voor de tweede helft van de route zetten we na de stop koers richting Kinderdijk. Druk en toeristisch, maar een mooi stukje Nederland. Met veel bellen en toeteren overleven we het pad langs de vaart met molens en na overtocht met de pont naar Krimpen kunnen we weer door rustige polder rijden. Met enige slingers koersen we naar Gouderak om bij Jan nog een bakkie te doen. Onze route telt tot daar 70 km en ondanks dat we niet hard gereden hebben is ons gemiddelde van 24 km/uur iets hoger dan voorgaande tochten. Vanaf Gouderak pak ik de dijk naar Gouda. Alleen in de Quest en de spieren goed opgewarmd zet ik toch maar eens goed aan. De teller loopt snel op tot boven de veertig, mijn hartslag tot 140. Een wielrenner in de verte nodigt me echter uit nog verder te versnellen om hem met grote snelheid te passeren. Op moment dat ik hem voorbij rijd staat de teller in de Quest op 51 en mijn hartslag op 160. Het loopt lekker en met hoge snelheid vervolg ik tot de rotonde van Stolwijkersluis. Daarna iets rustiger de stad door en na 80 km sta ik zelf weer thuis. En al met al heb ik toch van een leuke fietsdag genoten.

Rondje langs De Haar

Vandaag een rit met bijzondere missie. Ik heb bedacht een tocht te rijden ter voorbereiding op de volgende toertocht van Liever Liggend. Om kwart over tien rij ik van huis en zet eerst koers naar de Waag. Op de Markt reset ik de GSP, zodat het startpunt van de track op die locatie wordt opgeslagen. Na enige voorstudie heb ik een route bedacht over Papekop, naar Woerden, langs De Haar en via Woerdense Verlaat en Meije naar Zwammerdam, om door de Reeuwijkse Polder terug te koersen naar Gouda. Onderweg markeer ik de mogelijke koffiestops bij Kort Jak en in de Meije. Om één uur ben ik weer thuis. De route is in totaal 70 km geworden en lijkt me een leuke rit voor Liever Liggend.
De volgende toertocht is op 1 mei. Petra en ik liggen dan ergens rond het IJselmeer, maar ik zal mijn voorstel eind april rondmailen, zodat de andere Goudse liggers er van kunnen genieten.

Foto Liever Liggend

Foto gemaakt door de fotograaf van de Goudse Post.

Eerste tocht 2008 Liever Liggend

Vandaag de eerste tocht van 2008 voor Liever Liggend. Om half twaalf belt de fotograaf van de Goudse Post nog even om te horen of de tocht door gaat. Hij zal om twaalf uur ook op de Markt zijn. De promotie van de week werpt dus nog steeds vruchten af.
Ruim twintig minuten voor twaalf vertrekken Petra en ik richting de Waag op de Markt. We vragen ons al af hoe groot de opkomst zal worden.
Even voor twaalven komen bekende liggers aanrijden. We hebben elkaar lang niet gezien en wisselen eerst eens uit hoe het met iedereen gaat. Helaas geen nieuwe gezichten, maar met z’n zessen hebben we er wel zin in.
Na kort poseren voor de fotograaf vertrekken Petra, Wout, Jan, Klaas, Richard en ik richting het noordwesten om eerst de wind tegen te trotseren.





Onze route gaat door Reeuwijk, Boskoop en Hazerswoude door de polder richting Woubrugge. Vanaf de brug zien we restaurant Het Oude Raedthuys er donker bij liggen. Wij, mannen, veronderstellen al dat het dicht is, maar Petra is niet overtuigd en fietst toch naar de deur van het pand. Ze krijgt gelijk, want de koffie staat toch klaar. Binnen warmen we op en genieten van koffie, cola en warme appelgebak met slagroom. Het volgende deel van onze tocht voert naar Langeraar. Om de plas niet te hoeven ronden, snijden we een stukje af over een smal paadje. Gelukkig rij ik vandaag niet in de Quest, want zelfs de open ligfietsen kunnen moeizaam door de klaphekjes heen.




We zijn nu wel snel in Papenveer en vervolgen de route langs De Ziende, Bodegraven en Reewijk terug naar Gouda. Onderweg vandaag wel heel veel paarden; nog een reden om even blij te zijn dat de Quest in zijn stalling is gebleven. Eén jong paard ging nu al dwars op de weg staan, maar was er bij het zien van de Quest zeker vandoor gegaan.




Na zo’n 65 km zijn we weer vlak bij huis. Met rustig tempo en gekoesterd door de zon hebben we een mooie tocht achter de rug. Volgens mij hebben we het allemaal prima naar ons zin gehad. Jammer dat de opkomst niet hoger was, maar wie weet melden zich volgende maand(-en) meer enthousiaste liggers op de Markt.

Liever Liggend

Liever Liggend trekt er vanaf morgen weer op uit. De ligfietsclub voor Gouda en omstreken bestaat al vanaf 1994 en werd jaren gestuurd door Frans. Wegens verschuiving van interesses heeft hij het stokje aan mij doorgegeven. Vanaf 1 april 2008 behartig ik de coördinatie van de club.

Afgelopen week heeft Frans me op weg geholpen met een emaillijst van het ledenbestand en met een voorzetje naar enkele regionale kranten.

En met als eerste succes enkele artikelen in de dagbladen:

Goudse Post - 2 april 2008

AD Groene Hart - 5 april 2008


De site 'bouwweer.nl' voorspelt voor morgenmiddag droog weer met matige noordwestenwind. Goed ligfietsweer, dus ik hoop op een grote opkomst....